Η πρόταση “Τοπίο μνήμης, νερού και κίνησης” διαμορφώνει ένα σύγχρονο μεσογειακό δημόσιο τοπίο για τη Γεροσκήπου, όπου η μνήμη, το νερό, η φύτευση και η καθημερινή ζωή συνυπάρχουν μέσα από μια συνεχή εμπειρία κίνησης, σκίασης και ανακάλυψης.

Κεντρική αρχή της σύνθεσης αποτελεί η αδιάλειπτη κίνηση μέσα στο πάρκο. Ένα δίκτυο ήπιων διαδρομών συνδέει τις εισόδους, την πλατεία, το καφεστιατόριο, τους παιχνιδότοπους, τον χώρο εκγύμνασης, τη διαδρομή γλυπτών, το πεδίο μνήμης και τον οικολογικό χώρο στάθμευσης, μετατρέποντας τον περίπατο σε εμπειρία στάσης, παιχνιδιού, άθλησης και ανακάλυψης.

Η σύνδεση με την Πλατεία Γεροσκήπου και το ΚΕΝ προτείνεται ως ένα διακριτικό “Αστικό Ίχνος” – ένα σύστημα ήπιας σήμανσης, σημείων προσανατολισμού και διαδρομής γλυπτών, που ενισχύει τη νοητή και λειτουργική συνέχεια δημόσιων πόλων χωρίς εκτεταμένες παρεμβάσεις εκτός του ορίου μελέτης.

Στο εσωτερικό του πάρκου διαμορφώνεται ένας ευέλικτος χώρος εκδηλώσεων και δημόσιας ζωής. Η πλατεία δεν αντιμετωπίζεται ως εσωστρεφές ή απομονωμένο αμφιθέατρο, αλλά ως ευρύ, κυρίως επίπεδο πεδίο, ικανό να φιλοξενεί καθημερινή παραμονή, μικρές εκδηλώσεις, παιχνίδι και εποχικές δραστηριότητες. Το χαμηλό υπερυψωμένο καμπύλο όριο, σε συνδυασμό με το φυτεμένο πρανές πίσω του, λειτουργεί ως στοιχείο στάσης, οριοθέτησης, οπτικού φιλτραρίσματος και ήπιας ηχητικής προστασίας, δημιουργώντας έναν πιο προστατευμένο δημόσιο χώρο χωρίς να αποκόπτει την πλατεία από το υπόλοιπο πάρκο. Το dry deck fountain ενσωματώνεται στο δάπεδο ως στοιχείο δροσιάς, παιχνιδιού και μικροκλίματος, διατηρώντας παράλληλα την ευελιξία της πλατείας όταν δεν λειτουργεί.

Η διαχείριση του νερού αποτελεί βασικό περιβαλλοντικό στοιχείο της πρότασης, αλλά και μέρος της εμπειρίας μνήμης του πάρκου. Οι βιοτάφροι / bioswales λειτουργούν ως ρηχές φυτεμένες ζώνες συλλογής, καθυστέρησης, διήθησης και απορρόφησης των ομβρίων υδάτων. Κατά τους ξηρούς μήνες παραμένουν φυτεμένες και οικολογικά ενεργές, ενώ μετά από έντονες βροχοπτώσεις ενεργοποιούνται προσωρινά ως τοπία νερού. Με αυτόν τον τρόπο, ο κύκλος του νερού γίνεται ορατός μέσα στο πάρκο και το τοπίο μνήμης μεταβάλλεται εποχικά, συνδέοντας τη βροχή, τη φύτευση, τις αντανακλάσεις, τα γλυπτά και την ανθρώπινη παρουσία σε μια ήρεμη συλλογική εμπειρία.

Οι χώροι παιχνιδιού και στάσης εντάσσονται οργανικά στο τοπίο, με φυσικά υλικά, σκίαση, ανάγλυφο, φύτευση και πολυαισθητηριακές εμπειρίες. Το καφεστιατόριο προτείνεται ως ελαφριά, διαμπερής σκιαστική υποδομή, με διαφανείς όψεις και λεπτά κατακόρυφα στοιχεία, ενταγμένη στη φύτευση και στην καθημερινή ζωή του πάρκου.

Η φύτευση βασίζεται σε μεσογειακά και ξηροφυτικά είδη, κατάλληλα για τις κλιματικές συνθήκες της Κύπρου, ενώ ο χώρος στάθμευσης αντιμετωπίζεται ως οικολογική και φυτεμένη επιφάνεια με διαπερατά δάπεδα, φυτεμένες νησίδες και δέντρα σκίασης.

Συνολικά, η πρόταση συγκροτεί έναν σύγχρονο δημόσιο κήπο για τη Γεροσκήπου: έναν τόπο όπου η πόλη μπορεί να κινείται, να περπατά, να θυμάται, να παίζει, να συναντιέται και να αναπνέει.