Αρχιτεκτονική μελέτη: Αpostolopoulos Tasoulis
Ομαδα μελέτης: Αποστολόπουλος Γιώργος, Τασούλης Αντώνης, Ζούπας Γιάννης, Αμπατιέλου Αντωνία
Πρόταση
Η πρόταση για ένα σύγχρονο συγκρότημα κοινωνικών κατοικιών βασίζεται σε μια ενιαία δομή τυποποιημένων μονάδων κατοίκησης, οι οποίες εντάσσονται στο τοπίο μέσα από τη ρυθμική εναλλαγή εσωτερικών και υπαίθριων χώρων. Οι κατοικίες οργανώνονται σε άμεση σχέση με έναν νέο δημόσιο χώρο πρασίνου.
Masterplan
Η δομή αναπτύσσεται μέσα από τέσσερις επαναλαμβανόμενες κτιριακές μονάδες. Η διάσπαση του συνολικού κτιριακού όγκου σε μικρότερα κτίρια επιτρέπει την ομαλή ένταξη της κλίμακάς τους στο τοπίο της περιοχής μελέτης. Οι πτυχώσεις των όψεων δημιουργούν εναλλαγές πλήρων και κενών επιφανειών, ενισχύοντας την ιδιωτικότητα των κατοικιών. Η μορφολογία αναδεικνύεται μέσα από τη χρήση εμφανών πλίνθων, μεταλλικών στοιχείων, υποχωρημένων υαλοστασίων και τυποποιημένων βιομηχανικών υλικών, τα οποία περιορίζουν το κόστος κατασκευής και προσδίδουν στο συγκρότημα ένα συνεκτικό αρχιτεκτονικό λεξιλόγιο.
Η αυλή του συγκροτήματος σχεδιάζεται ως μεσογειακός κήπος, με γηγενή φυτά χαμηλών απαιτήσεων σε νερό και συντήρηση. Οργανικά μονοπάτια συνδέουν τις κατοικίες με χώρους στάσης και καθιστικών, ενώ δέντρα, όπως χαρουπιές, αγριελιές και δρύες, προσφέρουν σκίαση και ενισχύουν την ιδιωτικότητα. Ο χώρος στάθμευσης περιορίζεται στο αναγκαίο μέγεθος, ώστε το μεγαλύτερο μέρος του οικοπέδου να αποδοθεί στο πράσινο.
Σχεδιασμός κατοικιών
Η βασική μονάδα κατοικίας οργανώνεται γύρω από τον ενιαίο χώρο διημέρευσης, ο οποίος συνδέεται άμεσα με έναν προστατευμένο εξώστη, ανοικτό προς την κεντρική αυλή. Γύρω από αυτόν αναπτύσσονται οι χώροι υγιεινής και τα υπνοδωμάτια, επιτυγχάνοντας σαφή διαβάθμιση μεταξύ των κοινών και των ιδιωτικών ζωνών κατοίκησης.
Η επανάληψη ενός σταθερού λειτουργικού πυρήνα επιτρέπει τη δημιουργία διαφορετικών τύπων κατοικίας, χωρίς μεταβολή της βασικής τυπολογίας. Έτσι, προκύπτουν διαμερίσματα ενός ή δύο υπνοδωματίων, ενώ η χρήση κινητών διαχωριστικών προσφέρει τη δυνατότητα ενοποίησης των χώρων και προσαρμογής τους σε διαφορετικές μορφές κατοίκησης.
Κάθε κτίριο αναπτύσσεται σε τρία επίπεδα. Στο ισόγειο οργανώνονται η είσοδος, οι κοινόχρηστοι χώροι, οι αποθήκες και οι ηλεκτρομηχανολογικές εγκαταστάσεις, ενώ οι κατοικίες αναπτύσσονται σε όλους τους ορόφους γύρω από το κεντρικό κλιμακοστάσιο. Το δώμα, τέλος, αξιοποιείται για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών panels, ηλιακών συλλεκτών και H.M.
Κατασκευή και ηλεκτρομηχανολογικός σχεδιασμός
Ο φέρων οργανισμός από οπλισμένο σκυρόδεμα βασίζεται σε έναν επαναλαμβανόμενο δομικό κάνναβο, ο οποίος επιτρέπει μεταγενέστερες μετατροπές στη διαρρύθμιση των διαμερισμάτων. Οι εξωτερικές όψεις κατασκευάζονται από μη φέρουσες πλινθοδομές με ενσωματωμένη θερμομόνωση, ενώ μεταλλικά στοιχεία στηρίζουν τους εξώστες και ενοποιούν μορφολογικά το κέλυφος. Στο εσωτερικό προτείνονται κυρίως συστήματα ξηράς δόμησης, ώστε να εξασφαλίζονται ευελιξία, αντοχή και εύκολη συντήρηση.
Βιοκλιματικός σχεδιασμός
Ο σχεδιασμός ακολουθεί τις αρχές των κτιρίων σχεδόν μηδενικής ενεργειακής κατανάλωσης (NZEB), αξιοποιώντας τον προσανατολισμό, τον φυσικό φωτισμό, τον διαμπερή αερισμό και ένα θερμικό κέλυφος υψηλής απόδοσης. Ηλιακές καμινάδες, ενσωματωμένες στους τοίχους των κλιμακοστασίων, αξιοποιούν τη θέρμανση του δώματος για την ενίσχυση του φυσικού ελκυσμού και του αερισμού των κατοικιών, μειώνοντας τις ανάγκες μηχανικού δροσισμού. Η φύτευση της αυλής, οι προστατευμένοι εξώστες και τα κινητά σκίαστρα βελτιώνουν το μικροκλίμα των εσωτερικών και εξωτερικών χώρων.
