Μαρίνα Αβούρη, Γεώργιος Λαζαρίδης, Μαργαρίτα Μίχα, Πέτρος Παπαδόπουλος, Άννα Τσόκα
ΜΙΑ ΥΔΑΤΙΝΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΓΛΥΠΤΩΝ
Ο σχεδιασμός συνδέει δύο βασικούς άξονες της Γεροσκήπου: τον Μύθο και τη Λαϊκή Ιστορία. Ο Μύθος ανακαλεί τον αρχαίο «Ιερό Κήπο» της Αφροδίτης, ενώ η λαϊκή ιστορία εκφράζεται µέσα από τη µνήµη της Άνω και της Κάτω Βρύσης, δύο διαχρονικά κοινωνικούς και υδατικούς πυρήνες του οικισμού.
Το νερό μετατρέπεται στο κύριο στοιχείο αφήγησης: από τον κοινωνικό του ρόλο ως πυρήνας συνάντησης, µέχρι τη σύνδεσή του µε τους αρχέγονους μύθους. Ένα τεχνητό “ποτάμι” εντάσσεται στον σχεδιασμό ως λειτουργικό στοιχείο, συμβάλλοντας στη βελτίωση του μικροκλίµατος και στην οργάνωση της κίνησης µέσα στο πάρκο. Μέσω της ήπιας κλίσης του δικτύου, επιτυγχάνεται ο ήχος του τρεχούμενου νερού και η αίσθηση του δροσισμού.
Η Λίμνη είναι το πρώτο σηµείο που συναντά κανείς στη νότια είσοδο του πάρκου. Αποτελεί σηµείο συγκέντρωσης του νερού και συνάντησης για τους επισκέπτες. Από εκεί εκτυλίσσεται περιπατητική πορεία παράλληλη σε υδάτινο ρυάκι. Το πάρκο των 20+10 γλυπτών εκτυλίσσεται παράλληλα σε αυτήν την πορεία συνθέτοντας έναν εικαστικό περίπατο. Η διαδροµή ολοκληρώνεται στα βόρεια σε µία πηγή – βρύση. Εκεί η τρίτη Βρύση, ένα επιβλητικό μαρμάρινο σιντριβάνι µε μορφολογική αναφορά στη γέννηση της Αφροδίτης, ολοκληρώνει την πορεία του νερού.
ΑΝΑΓΛΥΦΟ ΚΑΙ ΦΥΤΕΥΣΕΙΣ
Παράλληλα µε τις αναδιπλώσεις του νερού, διαμορφώνεται πλούσια τοπογραφία µε λόφους και κοιλάδες σε στρατηγικά σηµεία. Οι λόφοι οριοθετούν επιµέρους περιοχές, απομονώνουν αντιπαραθετικές χρήσεις και ενισχύουν τη χωρική οργάνωση του πάρκου, ενώ παράλληλα δημιουργούν ζώνες όπου ο επισκέπτης µπορεί να απολαύσει το πάρκο και να οικειοποιηθεί το τοπίο.
Η τοπογραφία αυτή ενισχύεται από ένα συνεκτικό σύστηµα πρασίνου που ενσωματώνει τα υφιστάμενα δέντρα και εμπλουτίζεται µε νέες φυτεύσεις γηγενών και ενδηµικών ειδών, χαμηλών υδατικών απαιτήσεων και περιορισμένης συντήρησης, εξασφαλίζοντας ανθεκτικότητα και βιωσιμότητα.
Τα νέα φυτικά είδη είναι προσαρμοσμένα στις τοπικές συνθήκες και ενισχύουν τη βιοποικιλότητα και την εποχική εναλλαγή χρωμάτων. Προτείνονται ελιές, εσπεριδοειδή, αμυγδαλιές, χαρουπιές, ψευδοπιπεριές, µαστιχόδεντρα, γρεβιλέες και κυπαρίσσια, ενώ στο “άλσος της τρίτης βρύσης” προβλέπεται πυκνή φύτευση από ψευδοπιπεριές και χαρουπιές. Για την οριοθέτηση περιοχών χρησιμοποιούνται σχίνοι, δάφνες και χαρουπιές, ενώ αρωματικοί κήποι µε λεβάντα, ρίγανη, θυμάρι, φασκόμηλο, λεβαντίνη και κάρυ ενισχύουν τη βιωµατική εμπειρία. Μεσαίοι θάμνοι όπως αρτεµισία, άτριπλεξ, ελαίαγνος, βεστρίγκια και σπαρτό πλαισιώνουν τους χώρους αναψυχής, ενώ µυόπορο, έρπον δεντρολίβανο και µελισσόχορτο λειτουργούν ως εδαφοκαλυπτικά. Για την ανάδειξη των λόφων προτείνεται χλοοτάπητας χαμηλών απαιτήσεων, όπως η ζωίσια.
ΧΩΡΟΙ ΑΝΑΨΥΧΗΣ
Στην καρδιά του πάρκου χωροθετείται πλατεία µε σκηνή για τη φιλοξενία παραστατικών δρωµένων. Η επιφάνεια της πλατείας διαστρώνεται µε υδατοδιαπερατό κυβόλιθο, ο πλατειακός χώρος πλαισιώνεται στα δυτικά από λόφο, µε κερκίδες στις παρυφές του. Ακριβώς πίσω από τη σκηνή τοποθετείται κατακόρυφο σκίαστρο µε πολλαπλές ιδιότητες. Αφενός σκιάζει τη σκηνή τις πρωινές ώρες και αφετέρου µπορεί να παραλάβει σκηνικά και φώτα αλλά και να
λειτουργήσει και το ίδιο ως φόντο για τα δρώμενα.
Το καφεστιατόριο έχει σχεδιαστεί ως ένας χώρος µε αισθητική ποιότητα που θα αποτελεί τοπόσηµο, για το πάρκο. Η κατασκευή είναι μεταλλική. Η δοµή της στέγης εσωτερικά είναι εμφανής µε τις ξύλινες δοκούς να δημιουργούν µια εντυπωσιακή εσωτερική συνθήκη που κορυφώνεται σε έναν φεγγίτη. Εξωτερικά η στέγη επενδύεται µε φύλλα ψευδαργύρου και αποκτά µια πιο γλυπτική γεωμετρία. Οι τοίχοι του καφέ πληρώνονται µε εμφανή τούβλα, υλικό που συναντάται και σε άλλες κατασκευές του πάρκου.
Σε συνέχεια του εσωτερικού διαμορφώνονται εξωτερικοί σκιασµένοι χώροι εστίασης, κάτω από μεταλλικό σκίαστρο και ελιές. Τα στοιχεία νερού που πλαισιώνουν τους εξωτερικούς αυτούς χώρους, ενισχύοντας το δροσισµό και την επαφή µε τη φύση.
Οι δύο παιδικές χαρές, περιλαμβάνουν χυτό δάπεδο ασφαλείας EPDM, παιχνίδια από μέταλλο και ξύλο για όλες τις ηλικίες και ειδική πρόβλεψη για παιδιά ΑΜΕΑ. H χωροθέτηση κάτω από µεγάλα αειθαλή δέντρα και η τοποθέτηση μεταλλικών στεγάστρων προσφέρει φυσική σκίαση και άνετο μικροκλίµα.
ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΥΛΙΚΑ
Βασικό συνθετικό εργαλείο της πρότασης αποτελούν τα κατακόρυφα σκίαστρα που τοποθετούνται σε στρατηγικά σηµεία, ώστε να οργανώνουν τις κινήσεις προς την πλατεία και να προσφέρουν σκιά διατηρώντας την αντιληπτική συνέχεια µε το περιβάλλον. Πρόκειται για μεταλλικούς φορείς µε πλήρωση από εµφανή διάτρητη οπτοπλινθοδοµή, για τη φιλοξενία πτηνών και εντόμων και την ανάπτυξη βλάστησης. Η σχεδιαστική γλώσσα της πλινθοδοµής μεταφέρεται και στα γραμμικά καθιστικά. Η γεωμετρική σχέση των καθιστικών περιοχών µε τα κατακόρυφα σκίαστρα έχει μελετηθεί ώστε να παράγει τις βέλτιστες συνθήκες ηλιοπροστασίας και δροσισμού κατά τις απογευματινές ώρες. Στους χώρους αυξημένης δραστηριότητας (παιδική χαρά, καφεστίαση, γυμναστήριο) προβλέπονται ελαφριές μεταλλικές κατασκευές στεγάστρων.
Τα επιλεγμένα υλικά στοχεύουν στην εναρμόνιση µε το τοπίο και την ανάδειξη του φυσικού χαρακτήρα. Η κύρια διαδρομή περιπάτου διαστρώνεται µε υδατοπερατό δάπεδο από τσιµεντοειδείς κυβόλιθους σε εν ξηρώ τοποθέτηση. Οι δευτερεύουσες διαδρομές, οι χώροι καθιστικών και οι χώροι στάθμευσης διαμορφώνονται µε υδατοπερατές συνθέσεις από γραμμικές πλάκες και χλοοτάπητα, ενώ η διαδρομή τρεξίματος κατασκευάζεται από πατηµένο χώμα. Οι επιλογές αυτές επιτρέπουν την τοπική απορρόφηση των όμβριων υδάτων, μειώνοντας την επιφανειακή απορροή. Με αυτόν τον τρόπο, το πάρκο λειτουργεί ως σύστημα βιώσιμης διαχείρισης υδάτων και συμβάλει στην περιβαλλοντική ανθεκτικότητα της περιοχής.
